Hoe Dick het aanziet (copy)

Wat het ingewikkeld maakt, is dat de levensfase waarin je verkeert, sterk bepalend is voor de vormen van acceptatie en aanpak die in die betreffende fase noodzakelijk of wenselijk zijn. Om te accepteren dat je een kind zult krijgen met een schisis, heb je een andere behoefte aan informatie en ondersteuning dan wanneer je als opgroeiend kind leert accepteren dat je een schisis hebt en een reeks aan behandelingen en therapie moet ondergaan. Of hoe je als volwassene al dan niet zelfverzekerd je positie in de samenleving wil verwerven. Om passend te helpen bij acceptatie en aanpak dient Schisis Nederland rekening te houden met die verschillende levens- (en behandelings-) fasen en het activiteitenaanbod daarop af te stemmen.

Hoe moeten we het woord aanzicht begrijpen? Het woordenboek helpt ons op weg en noemt letterlijke en figuurlijke betekenissen. Het kan gaan over iemands (aan-)gezicht – dus hoe iemand eruit ziet en vanuit onze interesse specifiek hoe je gezicht eruit ziet als je (littekens van) een schisis hebt. Of er is sprake van aanzien; hoe wordt iemand beschouwd en aanvaard, heeft men achting voor je, wat is jouw prestige? De reikwijdte van het belang van aanzicht varieert van enerzijds hoe je er fysiek uit ziet, tot anderzijds hoe je als persoon overkomt.

Bijdragen aan de aanpak van een schisis betekent voor Schisis Nederland aandacht vragen voor de kwaliteit van de zorg en behandeling door professionals. Wij opereren niet, wij geven geen logopedie, wij voeren geen psychologische gesprekken…, maar we kunnen wel contacten met behandelaars (zoals schisisteams) onderhouden, kritische vragen stellen en deelnemen aan panels die de kwaliteit van de behandeling en zorg betreffende schisis evalueren.

Bijdragen aan de acceptatie van een schisis omvat in gesprek gaan met leden en leden met elkaar in gesprek brengen, belangstelling tonen en een luisterend oor bieden. Daarnaast ook advies geven en ervaringen laten uitwisselen. Meehelpen en meevoelen bij het (leren) aanvaarden van wat het is om (een kind met) een schisis te hebben.

Tegelijk zien we dat een schisis voor het grote publiek niet altijd een bekend verschijnsel is, of zelfs geheel onbekend. Het roept soms vragen op en leidt nogal eens tot verkeerde verwachtingen of onjuiste vooronderstellingen. Acceptatie van schisis betreft daarom ook zorgen dat anderen dan jijzelf goed worden geïnformeerd, begrip ontwikkelen voor en vertrouwd raken met de implicaties als iemand een schisis heeft. Daarmee zal Schisis Nederland zich moeten richten op zowel mensen met een schisis en hun naasten, als op mensen in hun omgeving; in de buurt, op school, of op het werk.